April story เพราะชีวิตคือชีวิต

วู้ว วุ่นวายมากค่ะ น้องเมไม่มีเวลาหายใจเลยอ่า

จะสอบfinalแล้ว projectก็ต้องส่ง

สภาพตอนนี้ ดูไม่ได้เลย

คิดถึง(หนุ่ม)กัวลาลัมเปอร์จริงๆเล้ย ออนเอ็มไม่เจอกันก็ยังอุส่าห์ทิ้งข้อความไว้

"ปิดเทอมนี้จะมาหาพี่อีกรึเปล่า พี่สัญญานะว่าจะเคลียร์งานให้เสร็จ แล้วเราจะไปเที่ยวด้วยกัน พี่จะไม่ให้เมเฝ้าบ้านแล้ว จริงๆนะ"

อ๊าย น่ารักที่ซู๊ดเลย เรื่องของเรื่องคือ เมื่อซัมเมอร์ที่แล้วเมหนีป๊ากะม๊าไปเที่ยวบ้านพี่เค้าค่ะ ก็ไปอยู่ที่บ้านพี่เค้า แต่พี่วิทย์ดันมีงานสามทริปติดกัน น้องเมเลยแกร่วเป็นภรรยาจำเป็นเฝ้าบ้านให้พี่วิทย์ไป ไอ้ตำแหน่งภรรยาหน่ะ เจ๊ข้างบ้านพี่วิทย์เป็นคนมอบให้

"เจ๊ข้างบ้านฝากถามแหน่ะว่าภูเก็ตเป็นยังไงบ้าง อย่าลืมนะ พี่จะพาไปเที่ยวpetrosciอีก คราวนี้จะไม่รีบ ปล่อยให้เมเล่นทั้งวันเลย มาให้ได้นะ"

งื้อ พี่วิทย์อ่า ปิดเทอมแค่สองสัปดาห์ เมจะเอาเวลาที่ไหนไปมาเลเซียล่ะ ชิๆ แต่ว่าอย่าเพิ่งมองเมเป็นเด็กแก่แดด ร่าน อะไรอย่างนั้นเลยนะคะ เมก็สนิทกะพี่วิทย์พอควร แล้วเมก็บอกพ่อกับแม่แล้วด้วยว่าจะไปไหน พักที่ไหน ให้เบอร์ติดต่อไว้ด้วย

ก็คนมันน่ารักอ่าน๊า ถึงจะตัวเล็กไปหน่อยก็ไม่เป็นไร น้องเมปกป้องพี่วิทย์ได้ อิอิ เราถึก พี่วิทย์หน้าคมบาดใจ ผิวขาวด้วย รู้สึกว่าเริ่มหื่น อิอิ ช่างเหอะ ไว้เจอกันซัมเมอร์หน้าแล้วกัน หรือว่าตอนที่พี่วิทย์มารับลูกทัวร์ที่สงขลาก็ได้ จุ๊บๆ

เหอๆ เรื่องสำคัญคือ คะแนนTOEICของเมใกล้จะออกแล้วค่ะ จะเป็นยังไง น้องเมจะรายงานผลในเอนทรหน้านะคะ

ถ้าได้ตามเป้าหมายล่ะก็ น้องเมโดนแก้บนอานเลยค่ะ หมดตูดแน่ๆ