พี่ชาย กับ น้องสาว

posted on 17 Dec 2010 15:12 by aprilworld
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของฉัน....
...ทั้งๆที่รู้ว่าเขารักคนอื่นจนหมดใจ
แต่ทำไมใจฉันถึงรนหาที่..พาตัวเข้าไปพัวพันจนได้แผลกลับมาทุกครั้ง
....ก็ได้แต่คิดว่าจะตัดเยื่อใย..ตัดใจจากเขา...ได้แต่คิด...ทำไม่ได้
พอเขาโทรมาก็ใจเต้นโครมคราม...ดีใจเป็นที่สุด..
....เวลาเขาชวนไปไหน..ก็ไม่เคยปฏิเสธได้...ใจละลายทุกครั้ง
ทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องราวของเขากับคนๆนั้น...หัวใจของฉันแทบหยุดเต้น..น้ำตาพลันไหล
...ใครก็ได้...ได้โปรดช่วยฉันที..ไม่อยากเป็นแบบนี้อีกต่อไปแล้ว
มันช่างเจ็บปวด...ทรมานเหลือเกิน
15 ธันวาคม.....
หาดป่าตอง....
วันเปิดหาดป่าตองทั้งที..ก็ต้องมีพาเหรดจากที่ต่างๆทั่วทั้งเกาะภูเก็ต
หนึ่งในนั้นก็คือมหาวิทยาลัยของเมด้วย...ขนนักศึกษาต่างชาติไปเพียบ
วุ่นวายอย่างกับจับปูใส่กระด้ง...แต่ในที่สุดมันก็เป็นรูปเป็นร่างจนได้
ใกล้ปีใหม่แล้ว..บรรยากาศที่ป่าตองตอนกลางคืนช่างอบอุ่นสำหรับวันหยุดยาวของนักท่องเที่ยวต่างชาติ
แต่สำหรับเมแล้ว....หนาวจับขั้วหัวใจเลย
เมถือพานพุ่มเงินคู่กับเพื่อนสาว..หนูโค้ก...ชีก็ช่างหล่อลากดินจริงๆ
ด้านข้างเป็นพระบรมฉยาลักษณ์ของในหลวงและพระราชินีของคนไทย
เมยอมรับเลยว่า..เมไม่เคยภูมิใจที่เกิดเป็นคนไทยมากเท่านี้มาก่อน
ชาวต่างชาติหลายๆคนยกมือไหว้พระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวงของเรา
พวกเขารู้จักและชื่นชมพ่อหลวงของพวกเรา...
ทั้งๆที่เมใส่แค่ชุดนักศึกษาธรรมดาๆ..กับพานพุ่มเงิน..แต่เราสี่คนก็กลายเป็นจุดที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุด
เดินมาเกือบสิบกิโลเมตร...เลียบตามหาดป่าตอง
แต่แล้วหัวใจดวงน้อยของเมก็กระตุกวูบที่ตรงสามแยกบางลา
ใช่แล้ว...พี่นุมาดูพาเหรดด้วย..รู้ได้ไงเนี่ย
เราทั้งคู่ไม่คิดว่าจะมาเจอกันที่นี่...
เมเดินต่อไปเรื่อยๆ....คนๆนั้นที่พี่นุรักหมดหัวใจก็มาดูพาเหรดด้วย...แถวๆลานโลมา
หัวใจเมหล่นตุ๊บ...เขามาด้วยกันแน่ๆเลย...
เสร็จงาน...เมก็คิดหนักว่าจะโทรหาพี่นุดีหรือเปล่า...แต่ก็ไม่โทร..เพราะเจียมตัว
ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เมไปเดินเที่ยวในงาน..ทำให้พลาดรถกลับมหาวิทยาลัยเที่ยวแรก
ไม่เป็นไร...รออีกหน่อยก็ได้...
จ๊าก...พี่นุโทรมา...เหมือนเดิม...ดีใจจนออกนอกหน้า...
....พี่นุจะมารับ...เอาไงดี....คิดนานเหมือนกัน..แต่ก็จบเหมือนเดิม..โอเค
มีเพื่อนสาวของพี่นุมาด้วยหนึ่งคน...ตอนข้ามเขาป่าตอง..เมอยากจะย้อนเวลากลับไปจริงๆ
พี่ช่างขับรถข้ามเขาป่าตองได้น่าคลื่นไส้จริงๆ....
ความหิวของเมหายไปเกลี้ยง...อยากจะอ้วก
พี่นุไม่ต้องมองหน้าเมแบบนั้นหรอก...ไม่มีใครเค้าคิดว่าพี่ทำหนูท้องหรอกน่า..
เมกินอะไรไม่ลงจริงๆ....ได้แต่นั่งมองพี่นุโซ้ยอย่างอร่อย
ได้เวลาจากกันแล้ว...แต่เราสองคนทำอ้อยอิ่งอยู่นาน...เหมือนไม่อยากจะแยกกัน
เมก็ได้แค่ยิ้มให้ก่อนลา..แล้วก็หันกลับมาเดินคอตกกลับหอ
พี่ชายของเม...
พี่ชายที่ทำกับข้าวอร่อยๆให้น้องสาวทาน
พี่ชายที่คอยดูแลเวลาที่น้องสาวคนนี้เมา
พี่ชายที่คอยห่มผ้าให้เวลาที่น้องสาวมันถีบผ้าห่มตกเตียง
พี่ชายที่เสียสละเตียงนอนให้
พี่ชายที่ชอบกัดน้องสาวอยู่เรื่อย
พี่ชายที่อารมณ์ดีตลอดเวลา
พี่ชายที่ชอบแอบลูบหัวน้องสาวตอนที่หลับ
พี่ชายที่ต้องคอยไปรับไปส่งน้องสาวตลอด
พี่ชายที่ชอบพาน้องสาวไปเที่ยว
พี่ชายที่คอยสอนยามน้องทำผิด
จะเป็นแค่....พี่ชายจริงๆเหรอ
น้องสาวคนนี้...
น้องสาวที่เป็นห่วงความรู้สึกพี่ชาย
น้องสาวที่เป็นคู่ควงออกงานให้พี่ชาย
น้องสาวที่เป็นคนรับฟัง เวลาที่พี่ชายไม่สบายใจ
น้องสาวที่ปากร้าย ปากไม่ตรงกับใจ
น้องสาวที่คอยระวังข้างหลังให้พี่ชาย
น้องสาวที่อ้วนเหมือนตุ่มเดินได้
น้องสาวที่หน้าตาเข้าขั้นดูไม่ได้
น้องสาวที่จริงใจกับพี่ชายคนนี้เสมอ
น้องสาวที่กล้าด่า กล้าเตือนสติ ยามที่พี่ชายหลงผิด
น้องสาวที่ยอมให้พี่ชายนอนกอดยามที่พี่ชายนอนละเมอถึงคนอื่น
น้องสาวที่ยอมทนทรมาน เจ็บช้ำใจ
น้องสาวที่รักพี่ชายหมดหัวใจ
เรามันก็แค่น้องสาว....

Comment

Comment:

Tweet

ขอบใจจร้าbig smile

#5 By April on 2010-12-18 12:28

ไม่มีความเห็น เรื่องแบบนี้ต่อให้บอกว่าตัดใจซะเหอะ เจ๊ก็คงทำไม่ได้ใช่มั้ย

เค้าใช้เบอร์เดิมนะ มีอะไรก็โทรมาได้
ยังเป็นเพื่อนเจ๊เสมอน่ะแหละ

#4 By Verozia_ on 2010-12-18 12:16

เรามีแต่พี่สาว กะ น้องชายอะ
สู้ ๆ ครับ..

#2 By Lamoods on 2010-12-17 17:58

เศร้าจิงๆ sad smile

เป็นกำลังใจให้นะจ่ะ

#1 By WiNNiEz on 2010-12-17 16:58