และแล้วเรื่องนี้ก็ถึงจุดไคลแมกซ์เร็วกว่าที่คิดมาก
เมื่อวานเมนอนอยู่ดีๆก็โดนพี่นุโทรปลุก
ถึงจะไม่อยากตื่นก็ต้องตื่นไปอาบน้ำ และออกไปเจอ
ด้วยอาการดีใจจนหูตั้ง หางกระดิก เหมือนเดิม
แต่แอบแกล้งนิดๆด้วยการอ้อยอิ่ง เดินไปเรื่อยๆ แวะคุยกะน้อง แวะกินข้าว
เบ็ดเสร็จพี่นุต้องรอสองชั่วโมงครึ่ง สะใจเล็กน้อยถึงปานกลาง
พอไปเจอที่ริมสระน้ำก็เริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาตะหงิดๆ ก็พี่แกนั่งรออยู่คนเดียวอ่าดิ
ใจอ่อนอีกแระ เรานั่งคุยได้แป๊บเดียวแดดก็ร้อน
จนในที่สุดก็ต้องย้ายที่ เพราะปลาตายลอยขึ้นอืดมาใกล้ๆ
และแล้วก็ไปจบที่บ้านพี่นุ ก็ไม่รู้จะไปไหนกันดี
เมกินชมพู่ที่พี่นุต้องปอกให้ แล้วก็นอนอืดบนโซฟา ฮ่าๆ
ส่วนเจ้าของบ้านต้องลงไปนอนที่พื้น กร๊าก
ดูทีวีไปสักพัก เมก็เอาหนังสืออกมาอ่าน อยู่ในช่วงสอบอ่านะ
เสียงปิดประตูดังปังมาจากชั้นบน และตามมาด้วยเสียงวิ่งลงบันไดตึงๆ
และแล้วสายตาสามคู่ก็ประสานกัน
"อ้าว"
"อ้าว"
"อ้าว"
โครม เอาแล้วไง รถไฟชนกัน
เมได้สติก่อน "ดีค่ะ พี่..."
"อ้าว น้องเม กินข้าวรึยัง" คุณแฟนเก่าพี่นุปล่อยคำถามสิ้นคิดออกมา อึ้งอ่ะสิ
"เรียบร้อยแล้วค่ะ แคนทีนคนเยอะดีนะ" อ๊าย ประโยคสิ้นคิดหลุดจากปากเม
"วันนี้สอบอะไรเหรอ" คนกลางอย่างพี่นุจะกระอักกระอ่วนมากเสียจนมีปฏิกริยาตอบสนองช้าสุดๆ
"ลอว์อ่ะ ไปแล้วนะ น้องเม" คุณเธอยิ้มเย็นๆ เชือดใจเมเหลือเกิน
ชีขับรถออกไปจากบ้านไป เมนึกขอบคุณหนังสือเล่มที่เมหยิบไปด้วยมากๆ
เมกลับไปสนใจกับหนังสือต่อ พี่นุชะเง้อมาแอบดูเมแวบเดียวแล้วก็นอนต่อ
เงียบและเงียบ จนเราทั้งคู่หลับไป ไม่มีคำถามซักฟอก และไม่มีการแก้ตัว
อืม เมเข้าใจ เจอซะขนาดนี้ ถ้าไม่เก็ทก็ไม่รู้จะพูดไงแระ
แล้วที่เคยบอกเมว่าเลิกกันแล้ว เลิกหมดแล้ว แต่ยังนอนอยู่ด้วยกันเนี่ยนะ
หมายความว่าไง? แต่พี่นุอาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้ ถ้าเค้าคิดกะเมแค่พี่น้อง
แต่พี่ก็รู้อยู่เต็มอกว่าน้องคนนี้ไม่ชอบขี้หน้า "ผู้ชายคนนั้น" เลยสักนิด
เมก็เลยต้องเก็บคำว่ารักไว้ให้ลึกที่สุด จะไม่มีวันพูดออกไปให้เขาหัวเราะเยาะเด็ดขาด
กว่าพี่นุจะตื่นก็ปาเข้าไปสี่โมงเย็น เมไปประชุมโปรเจ็คกับเพื่อนไม่ทัน
อืม ตื่นมาก็ดูหนังด้วยกันจนจบ และก็ออกมากินส้มตำหลังมอ
เมต้องขอหลบไปหาน้องเอ็นดูก่อน ไม่ไหวแล้ว ไปอุ้มน้องแมวมาเล่นด้วยดีกว่า
ไหนๆแล้ว ก็เลยตามน้องลงมากินส้มตำด้วยดีกว่า บรรยากาศจะได้ไม่อึดอัด
มีเพื่อนพี่นุอีกหนึ่ง ก็กลายเป็นสี่คนกะอีกหนึ่งตัว
เมก็ยังอึดอัดอยู่ดี เมก็เลยขอแยกหลังจากมื้อนั้น ไปท้ายรถดีกว่า
ช้อปแหลก กินๆ ลัลล้าๆ ส่องฝรั่งไปเรื่อย แต่ก็ยังมีเรื่องนี้วนอยู่ในสมอง
"ฉากเรียกน้ำตา" รุนแรงจริงๆ
เมคิดว่าเมควรจะถอยแล้วล่ะ ที่พี่นุชวนไปเที่ยวหลีเป๊ะช่วงปีใหม่ เมคงไม่ไปแล้ว
โทรศัพท์ก็อาจจะไม่รับ เมขอเวลาทำใจ เมไม่อยากดูเป็นตัวตลกไปมากกว่านี้
เมไม่อยากเป็นเพื่อนแก้เหงาให้ใครอีกแล้ว เพราะเวลาเมเหงาก็ไม่เห็นมีใครอยู่ข้างเม
เมจะคิดซะว่าความรักของเมนั้นมีค่ามากเกินไปที่จะเอามาใช้ในสถาณการณ์แบบนี้
ถ้ายังตัดกันไม่ขาด ก็ไม่ต้องมาเริ่มความสัมพันธ์กะใคร อย่าทำร้ายใครไปมากกว่านี้เลย
คิดซะว่าน้องสาวคนนี้ขอเถอะ
ยังไงก็ขอให้รักกันนานๆล่ะ เหมาะสมกันดีนี่ เล่นละครเก่งทั้งคู่

Comment

Comment:

Tweet

จร้า
ขอบใจมาก กอดด้วย
เราคงไม่ต้องคิดเรื่องสารภาพรักแล้วใช่มั้ย?

#2 By April on 2010-12-28 01:44

เค้าไงที่อยู่ข้างเจ๊

ใครไม่รักเจ๊ก็ไม่เป็นไร เจ๊มีเค้านะ โอเค๊?

*กอด

#1 By Verozia_ on 2010-12-28 01:34