บันดุงในสายลมหนาว

posted on 10 Apr 2011 16:13 by aprilworld
1 เดือนแล้วสิ....เร็วเนอะ เมมาอยู่ที่บันดุงได้หนึ่งเดือนแล้ว
รู้สึกว่าเมปรับตัวได้แล้ว...มาอยู่ตั้งไกลแบบนี้...แต่ไอ้มือเจ้ากรรมก็ดันกดโทรศัพท์หาเค้า
อืม...เซ็ง....แล้วเค้าก็นะ จากที่ปกติเมโทรไปไม่ค่อยรับ...ช่วงนี้เค้าดันรับสายเมทุกครั้ง...ซะงั้น
แค่คำว่า "ดูแลตัวเองด้วยนะ" เมก็มีความสุข รู้สึกอุ่นใจที่สุด
และแล้วเมก็รู้ว่าระยะทางที่ห่างกันมากขึ้น...ไม่ได้ช่วยอะไร..ไม่ได้ช่วยให้เมลืมได้เลย
แถมตอนนี้พ่อกับแม่เมก็รู้จักเค้าแล้วด้วย....พ่อโทรไปคุยกับเค้าหลายครั้งแล้ว...เมไม่รู้ว่าคุยอะไรกันบ้าง
ก็แค่ให้เค้าช่วยส่งของมาให้เมที่อินโด....แต่ทำไมเรื่องมันขยายใหญ่ซะขนาดนี้
เค้าบอกเมว่าเค้าจะบวช....อืม...เพราะเค้าจับได้ใบดำ...แป่ว ไอ้เราก็คิดว่าจะทดแทนคุณพ่อแม่
ที่แท้ก็แก้บน....ฮ่าๆ
แล้วใครจะถือหมอน...แม่เค้า...น้องสาวเค้า...แฟนเค้า....
คงไม่ใช่เมหรอกนะ...เพราะเมคงไม่ได้ไป...ขนาดเค้ารับปริญญา เมยังไม่ได้ไปเลย...แต่แฟนเค้าก็ไป
ทั้งๆที่เมกับแฟนเค้ามีคลาสด้วยกัน เมไม่ยอมโดดเรียน...ถึงยอมโดดเรียน ก็อาจไปเจ็บใจเปล่าๆ
อยู่ในพื้นที่ของตัวเองแบบนี้แหละดีแล้ว....เมพยายามบอกตัวเองแบบนี้ทุกครั้ง
กี่ครั้งแล้วที่ต้องเสียใจเพราะเค้า....กี่ครั้งแล้วที่ต้องร้องไห้เพราะเค้า
เค้าจะรู้บ้างมั้ยนะว่ามีใครอีกคนกำลังเฝ้ามองเค้าอยู่...กำลังแคร์...กำลังรักเค้าอย่างหมดหัวใจ
เมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เรื่องนี้จะจบ...และก็ไม่รู้ว่าจะจบยังไง
เมคิดว่าเค้ารู้ใจเมนะ....เค้าน่าจะรู้ว่าเมคิดยังไงกับเค้า...เค้าถึงได้รักษาระยะห่างแบบนี้
เมื่อไหร่นะที่เมจะได้หลุดพ้นจากสภาพแบบนี้...เมื่อไหร่นะที่เมจะได้เจอกับคนที่เค้ารักเมบ้าง
การที่เมอยู่แบบนี้มันทรมานแทบขาดใจ....มันหนักหนาเกินไปสำหรับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
สิ่งที่เมทำอยู่...4.00....เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง...เมจะเอาไปทำไมในเมื่อไม่มีใครชื่นชม และยินดีกับความสำเร็จของเม
น่าขำ..คนอะไรเกิดมาตั้ง21ปี..แต่ไม่เคยมีแฟน...ไม่เคยมีใครมารัก
เมlucky in gameมาตลอดทั้งชีวิต แต่อย่าพูดถึงเรื่องความรักเลย...ถึงขั้นติดลบ
บรรยากาศที่บันดุงก็โรแมนติกพอๆกับปารีส สมชื่อ Paris Van Java
แต่บรรยากาศแบบนี้มันอันตรายกับสุขภาพใจของคนโสดเป็นอย่างมาก
ไม่ไหวแล้ว...หนาวก็หนาว...คิดถึงแทบขาดใจ...
ไม่น่าหาเรื่องมาทรมานตัวเองแบบนี้เลยไอ้เมเอ๊ย

Comment

Comment:

Tweet